Η Πρώτη φορά μασάζ καί είδη ήξερα ότι αυτή η εμπειρία θα είχε happy end

Μπαίνω στο δωμάτιο και ήδη νιώθω το αίμα να βράζει μέσα μου, η καύλα να ανεβαίνει από την προσμονή – είμαι αποφασισμένος να το ζήσω μέχρι τέλους, χωρίς δισταγμούς. Γδύνομαι γρήγορα, νιώθω το κορμί μου να φορτίζεται, ο πούτσος μου ήδη μισοσκληρός από την ιδέα. Ξαπλώνω μπρούμυτα, γυμνός, και αφήνω να με σκεπάσει με μια πετσέτα – όχι για να με κρύψει, αλλά για να χτίσει την ένταση, να γίνει το παιχνίδι πιο καυτό.Τα πρώτα 5 λεπτά: Τα χέρια του Chris ακουμπούν την πλάτη μου και ξεσπάει μέσα μου μια άγρια ζεστασιά, σαν να ανάβει φωτιά. Οι μακριές κινήσεις με κάνουν να νιώθω δυνατός, έτοιμος, η ανάσα μου βαθαίνει και νιώθω την ενέργεια να συγκεντρώνεται – είμαι εδώ για να το πάρω όλο, να το φτάσω στο τέρμα.5–15 λεπτά: Πιέζει βαθιά τους ώμους μου, λιώνει τους κόμπους με δύναμη – κάθε πίεση με φορτίζει, νιώθω το σώμα μου να ανοίγει, η καύλα να ξυπνάει σιγά σιγά. Τα δάχτυλά του κατεβαίνουν τη σπονδυλική στήλη και η καρδιά μου χτυπάει ρυθμικά, σαν τύμπανο πολέμου – θέλω περισσότερο, είμαι αποφασισμένος να μην αφήσω τίποτα να με σταματήσει. Το μασάζ στο κεφάλι με κάνει να χαμογελάω μέσα μου, νιώθω απελευθερωμένος, έτοιμος για το επόμενο επίπεδο.15–25 λεπτά: Οι γλουτοί μου δέχονται βαθιές πιέσεις, αργούς κύκλους που με κάνουν να σφίγγω τους μύες από καύλα – νιώθω τα μάγουλα να ανοίγουν και η ενέργεια να κατεβαίνει κατευθείαν στα αρχίδια μου, ο πούτσος μου σκληραίνει κάτω από την πετσέτα. Τα χέρια του στα πίσω μηριά, στις γάμπες, στα πέλματα – η ανακούφιση είναι έντονη, αλλά όταν φτάνει στα εσωτερικά μηρών, η καύλα εκτοξεύεται. Φτερωτά αγγίγματα, «τυχαίες» πινελιές στο περίνεο και τα αρχίδια – νιώθω τα όρχια μου να βαραίνουν, τον πούτσο μου να παλλεται σκληρά, η καρδιά μου να χτυπάει γρήγορα. Μέσα μου σκέφτομαι «ναι, συνέχισε, είμαι έτοιμος για όλα».25–35 λεπτά: Γυρνάω ανάσκελα, η πετσέτα σκεπάζει το κάτω μέρος μου, αλλά ο πούτσος μου είναι πια πέτρινος, σκληρός σαν σίδερο, και σπρώχνει προς τα πάνω – νιώθω μόνο καύλα, αποφασιστικότητα να το φτάσω στο τέλος, χωρίς δεύτερες σκέψεις. Ξεκινάει από το στήθος: παλάμες γλιστρούν στους θωρακικούς, αντίχειρες κυκλώνουν και τσιμπάνε τις θηλές – κάθε τσίμπημα στέλνει φωτιά κατευθείαν στον πούτσο μου, η ανάσα μου γίνεται βαριά, νιώθω το κορμί μου να φορτίζεται σαν μπαταρία. Στην κοιλιά, οι κύκλοι κατεβαίνουν προς το ηβικό οστό – η προσμονή με τρελαίνει, αλλά είμαι αποφασισμένος, θέλω να το τραβήξω για να σκάσει πιο δυνατά.35–50 λεπτά: Η φάση του edge γίνεται βασανιστικά καυτή. Τα δάχτυλά του αγκαλιάζουν τα αρχίδια μου, τα κυλάνε, τα τραβάνε απαλά – νιώθω τα όρχια μου γεμάτα, έτοιμα, η καύλα να με πλημμυρίζει σαν κύμα. Η πίεση στο περίνεο με κάνει να βογκάω βαθιά, σαν να χτυπάει τον προστάτη μου και να στέλνει ρίγη παντού. Παιχνιδιάρικα αγγίζει τον πούτσο μου από πάνω από την πετσέτα, ελαφρά, πειραχτικά – νιώθω το ύφασμα να τρίβεται στο κεφάλι, η καύλα να εκτοξεύεται, και αμέσως κατεβαίνει στους μηρούς και τις πατούσες, πιέζοντας βαθιά, κάνοντάς με να τεντώνομαι από ηδονή. Ξανά πάνω, αγγίζει απαλά πάνω από την πετσέτα τον σκληρό πούτσο μου – το άγγιγμα είναι ηλεκτρικό, νιώθω σαν να εκρήγνυμαι από μέσα, και αμέσως πάει στην κοιλιά και το στήθος, ένα βασανιστικό παιχνίδι που με κάνει να σφίγγω τα δόντια από πόθο. Εναλλαγές πάνω-κάτω, αγγίγματα από πάνω, πιέσεις – νιώθω την καρδιά μου να βροντάει, το σώμα μου να ιδρώνει από ένταση, σκέφτομαι μόνο «θέλω να τον αρπάξεις τώρα, να το τελειώσουμε». Με φέρνει 5-6 φορές στα όρια, ο πούτσος μου στάζει κάτω από την πετσέτα, τρέμω ολόκληρος, αλλά είμαι αποφασισμένος, καυλωμένος μέχρι τρέλας.50–60 λεπτά: Το happy end ξεκινάει άκρως τολμηρά. Τα χέρια του μπαίνουν μέσα από την πετσέτα, αρπάζουν τον πούτσο μου σφιχτά – νιώθω την παλάμη να τον τυλίγει, ζεστή και λιπαρή, και η καύλα με χτυπάει σαν κεραυνός. Το ένα χέρι ανεβοκατεβαίνει γρήγορα, στρίβει στο κεφάλι με δύναμη, το άλλο σφίγγει τα αρχίδια και πιέζει το περίνεο σκληρά, σαν να θέλει να με στραγγίξει ολοκληρωτικά – νιώθω σαν να με γαμάει με τα χέρια, η πίεση στον προστάτη να με φέρνει σε έκσταση. Με κρατάει στο χείλος ξανά και ξανά, σταματάει ακριβώς πριν σκάσω, και μου ψιθυρίζει «κρατήσου λίγο ακόμα, θα σκάσεις πιο δυνατά». Η ένταση είναι αφόρητη, βογκάω βαθιά, το σώμα μου σπαρταράει από πόθο, είμαι αποφασισμένος να το φτάσω στο τέρμα.Μετά σκύβει. Η γλώσσα του γλιστράει γύρω από το κεφάλι, γλείφει το προεκσπερμάτιση με λαχτάρα – νιώθω σαν να με ρουφάει η φωτιά. Με παίρνει βαθιά στο στόμα, ρουφάει σκληρά, βαθιά μέχρι το λαιμό, με κινήσεις που με τρελαίνουν. Τα χέρια συνεχίζουν να πιέζουν τα αρχίδια και το περίνεο, πιο γρήγορα, πιο τολμηρά. Μου λέει «τώρα, άδειασέ το όλο μέσα μου, γέμισέ με, δώσ' μου κάθε σταγόνα». Η έκρηξη έρχεται σαν ηφαίστειο – σκάω με δύναμη, σπέρμα πετάγεται καυτό στο στόμα του, καταπίνει αχόρταγα αλλά αφήνει να ξεχειλίσει, να τρέξει στο πηγούνι και στο στήθος του. Το κορμί μου σπαρταράει βίαια, οι κραυγές μου είναι άγριες, νιώθω κάθε σπασμό σαν έκρηξη ενέργειας που με διαπερνάει, το μυαλό μου να σβήνει σε λευκό φως, απόλυτη απελευθέρωση, σαν να έχω κατακτήσει τα πάντα.Μετά μένω ακίνητος, άδειος, ιδρωμένος, τρέμοντας ακόμα από τους σπασμούς. Το σώμα μου ελαφρύ σαν πούπουλο, μέσα μου μια γαλήνη τόσο βαθιά που νιώθω σαν να άγγιξα κάτι θεϊκό. Κάθε κύτταρο μου είναι ικανοποιημένο, εξαντλημένο, γεμάτο.Όταν επιτέλους έχυσα, η έκρηξη ήταν τόσο δυνατή που το κορμί μου συνέχισε να σπαρταράει για αρκετά δευτερόλεπτα μετά – κάθε σπασμός έστελνε κύματα ηδονής που σιγά-σιγά μετατρέπονταν σε γλυκιά εξάντληση. Ο Chris δεν έφυγε ούτε βήμα. Έμεινε εκεί, ακριβώς δίπλα μου, με το ένα χέρι ακουμπισμένο απαλά στο στήθος μου, νιώθοντας την καρδιά μου να χτυπάει ακόμα γρήγορα, και με το άλλο να κάνει αργές, κυκλικές πινελιές στην κοιλιά μου – ελαφρές, ζεστές, χωρίς καμία βιασύνη, σαν να με βοηθούσε να επιστρέψω απαλά στο σώμα μου.Η ανάσα μου ήταν βαριά στην αρχή, σχεδόν λαχανιασμένη, αλλά με κάθε πινελιά γινόταν πιο βαθιά, πιο ήρεμη. Τα δάχτυλά του γλιστρούσαν αργά πάνω από το δέρμα μου, ακόμα λιπαρό από το λάδι, σαν να έσβηναν σιγά-σιγά τα τελευταία υπολείμματα έντασης. Πότε-πότε ανέβαινε προς το στήθος, περνούσε απαλά γύρω από τις θηλές χωρίς να τις ερεθίζει πια, μόνο για να νιώσω τη ζεστασιά του χεριού του, και μετά ξανακατέβαινε στην κοιλιά, δεξιόστροφοι κύκλοι που με έκαναν να νιώθω το στομάχι μου να χαλαρώνει τελείως. Δεν υπήρχε βιασύνη να τελειώσει, δεν υπήρχε αίσθηση «τέλος της ώρας». Ήταν σαν να μου έλεγε χωρίς λόγια: «είσαι εδώ, είσαι ασφαλής, άσε το κορμί σου να ηρεμήσει».Μετά από λίγα λεπτά – δεν ξέρω πόσα, ο χρόνος είχε σταματήσει – σήκωσε απαλά την πετσέτα που είχε πέσει στην άκρη και πήρε μια ζεστή, υγρή πετσέτα που είχε έτοιμη δίπλα. Ξεκίνησε από το πρόσωπο: σκούπισε απαλά τον ιδρώτα από το μέτωπο και τους κροτάφους μου, μετά το λαιμό, τους ώμους. Κατέβηκε στο στήθος, σκούπισε το λάδι και ό,τι είχε μείνει από το happy end, χωρίς να βιάζεται, χωρίς να κάνει κινήσεις σαν «καθαρισμός». Ήταν σαν χάδι – κάθε κίνηση αργή, προσεκτική, σαν να με φρόντιζε πραγματικά. Σκούπισε την κοιλιά, τους μηρούς, τα αρχίδια και τον πούτσο μου με την ίδια τρυφερότητα, χωρίς να εστιάζει σεξουαλικά πια, μόνο για να νιώσω καθαρός και άνετος. Το δέρμα μου ανατρίχιασε ελαφρά από τη ζεστασιά της πετσέτας και την απαλότητα του αγγίγματος.Μετά πήρε ένα ποτήρι νερό από το τραπεζάκι δίπλα – κρύο, φρέσκο, με μια φέτα λεμόνι μέσα. Με βοήθησε να ανασηκωθώ ελαφρά, μου το έδωσε στα χέρια, κράτησε το ποτήρι μέχρι να πιω τις πρώτες γουλιές. «Πιες αργά», μου είπε χαμηλόφωνα, με μια φωνή ήρεμη και ζεστή. Ένιωθα το νερό να κατεβαίνει δροσερό, να με ξυπνάει απαλά από την ομίχλη της ηδονής, και ταυτόχρονα να με γειώνει. Ήπια αρκετές γουλιές, νιώθοντας το λαιμό μου να δροσίζεται, το σώμα μου να ισορροπεί ξανά.Μετά με ξαναξάπλωσε απαλά, με σκέπασε με μια μαλακή, ζεστή κουβέρτα – όχι βαριά, αλλά αρκετά για να νιώθω τυλιγμένος, προστατευμένος. Δεν έφυγε αμέσως. Έμεινε καθισμένος δίπλα στο τραπέζι για ένα-δυο λεπτά, με το χέρι του ακουμπισμένο ελαφρά στον ώμο μου, σαν να μου έδινε χρόνο να επεξεργαστώ ό,τι ένιωθα. Δεν μιλούσαμε – δεν χρειαζόταν. Απλά η παρουσία του εκεί, ήρεμη, χωρίς πίεση, χωρίς να με κοιτάζει σαν «δουλειά τελείωσε», μου έδινε την αίσθηση ότι ήμουν σημαντικός, ότι η στιγμή αυτή δεν ήταν συναλλαγή, αλλά κάτι αμοιβαίο.Τελικά σηκώθηκε αθόρυβα, μου είπε «πάρε όσο χρόνο θες, είμαι δίπλα αν χρειαστείς κάτι», και βγήκε από το δωμάτιο κλείνοντας την πόρτα απαλά. Έμεινα μόνος, ξαπλωμένος, με το κορμί βαρύ και γαλήνιο, την καρδιά να χτυπάει αργά και ήρεμα. Άκουγα μόνο την ανάσα μου και τη μακρινή μουσική. Ένιωθα όμορφα – όχι μόνο από την ηδονή, αλλά από αυτή την απλή, ανθρώπινη φροντίδα. Χρειάστηκαν αρκετά λεπτά μέχρι να βρω το κουράγιο να σηκωθώ: πρώτα κάθισα στην άκρη του τραπεζιού, άπλωσα τα πόδια μου στο πάτωμα, ένιωσα το πάτωμα κάτω από τα πέλματα μου. Μετά σηκώθηκα αργά, ντύθηκα χωρίς βιασύνη, κοιτάζοντας γύρω το δωμάτιο με ένα χαμόγελο που δεν έφευγε. Ήμουν χαλαρός, ικανοποιημένος, και – το πιο σημαντικό – ένιωθα ότι με είχε περιποιηθεί πραγματικά.