Θανάσης
29 χρονών, πυροσβέστης. Ψηλός, γεροδεμένος, με φαρδύ στήθος και πλάτη από το να κουβαλάει εξοπλισμό όλη μέρα. Δυνατοί δικέφαλοι, χοντροί τετρακέφαλοι, γάμπες σαν βράχοι και κοιλιακοί που διαγράφονται ακόμα και ξαπλωμένος. Ελαφρύ πέρασμα τριχών στο στήθος και μια λεπτή λωρίδα που κατεβαίνει κάτω από τον αφαλό. Δέρμα μαυρισμένο από τον ήλιο, μερικές μικρές ουλές στα χέρια από τη δουλειά. Μυρωδιά ιδρώτα, καπνού και φρέσκου αντρικού αφρού ντους.
Μπαίνει κρατώντας την αθλητική του τσάντα, χαιρετάει με βαθύ «γεια Chris», κλείνει την πόρτα και ρίχνει μια γρήγορη ματιά γύρω.
«Χρειάζομαι δυνατό μασάζ, Chris. Είχαμε μεγάλη φωτιά χθες, η πλάτη και οι ώμοι μου είναι σκοτωμένοι. Τα πόδια μου… μην ρωτάς. Και αν πάει παραπέρα… δεν θα πω όχι.»
Βγάζει το σκούρο t-shirt, το cargo παντελόνι και τα μποτάκια. Μένει μόνο με το γκρι cotton boxer brief – σφιχτό, λεπτό ύφασμα, ήδη τεντωμένο από το μεγάλο του πακέτο. Το ύφασμα κολλάει τόσο που φαίνεται η χοντρή γραμμή του πούτσου του και το σχήμα των αρχιδιών. Ξαπλώνει μπρούμυτα, τα χέρια σταυρωμένα κάτω από το μέτωπο, οι μύες της πλάτης ακόμα ζεστοί και σφιγμένοι.
Ξεκινάω από τους ώμους και την πλάτη – οι μύες είναι σκληροί σαν πέτρα. Χύνω άφθονο λάδι, πιέζω βαθιά με τις παλάμες, μετά με τους αγκώνες. Βγάζει βαθιά γρυλίσματα ανακούφισης, «Αααα ρε Chris… εκεί…». Κατεβαίνω στη μέση, στους γλουτούς. Το γκρι boxer τεντώνεται, το ύφασμα μπαίνει ανάμεσα στους σφιχτούς, στρογγυλούς γλουτούς του. Όταν ανοίγω λίγο τα πόδια για να δουλέψω τον piriformis, η θερμότητα από τα αρχίδια του περνάει στο χέρι μου. Το ύφασμα έχει ήδη υγρανθεί ελαφρά πίσω.
Ανεβαίνω στα πόδια – τεράστιοι τετρακέφαλοι, γάμπες σαν βράχοι. Πιέζω δυνατά, λύνω κόμπους που τον κάνουν να τρέμει. Το boxer έχει σηκωθεί λίγο, αφήνει να φανεί η γραμμή ανάμεσα στους γλουτούς και η αρχή των βαριών αρχιδιών.
«Γύρνα», λέω ήρεμα.
Γυρίζει ανάσκελα. Το γκρι boxer έχει σηκωθεί σαν σκηνή – ο πούτσος του πιέζει το ύφασμα, χοντρός, μακρύς, με έντονες φλέβες που διακρίνονται κάτω από το βαμβάκι. Η κεφαλή ξεχωρίζει καθαρά, στρογγυλή και κόκκινη, και γύρω-γύρω έχει δημιουργηθεί μια μεγάλη, σκούρα υγρή κηλίδα από προ-χύσιμο. Αναπνέει βαθιά, τα μάτια μισά κλειστά, το φαρδύ στήθος ανεβοκατεβαίνει γρήγορα.
«Δεν το ήθελα τόσο γρήγορα…» ψιθυρίζει, αλλά το χέρι του πηγαίνει μόνο του και σφίγγει τη βάση από πάνω από το boxer.
«Μπορώ να συνεχίσω το μασάζ… ή να το βγάλουμε», του λέω χωρίς να αλλάξω τόνο.
«Βγάλ’ το.»
Τραβάω αργά τη μέση του boxer προς τα κάτω. Το ύφασμα γλιστράει, ο πούτσος του αναπηδάει ελεύθερος – χοντρός, ίσιος, φλέβες ανάγλυφες, κεφαλή γυαλιστερή και υγρή που ακουμπάει σχεδόν στον αφαλό του. Τα αρχίδια βαριά, σφιγμένα, με λίγο τρίχωμα στη βάση.
Ξεκινάω από το στήθος – οι θηλές του σκληραίνουν αμέσως μόλις τις αγγίξω, περνώντας τα δάχτυλά μου μέσα από το ελαφρύ τρίχωμα. Τις πιάνω ανάμεσα σε δάχτυλα, τις στρίβω απαλά, τις τραβάω ελαφρά. Το σώμα του τινάζεται, ένα βαθύ «γάμα…» ξεφεύγει από τα χείλη του.
Κατεβαίνω στην κοιλιά – οι κοιλιακοί διαγράφονται καθαρά, η λωρίδα των τριχών οδηγεί κατευθείαν στον πούτσο του. Γύρω-γύρω από τον αφαλό με τα νύχια, teasing. Ο πούτσος του πάλλεται μόνος του, αφήνει διαφανείς κλωστές προ-χυσίματος που γυαλίζουν στο φως.
«Πιάσε τον, Chris…» ψιθυρίζει τελικά, η φωνή του σπασμένη.
Πιάνω τη βάση – ζεστός, σκληρός, παλλόμενος. Αρχίζω αργές, βαθιές κινήσεις από τη ρίζα μέχρι την κορυφή, στρίβοντας τον καρπό στην κεφαλή. Με το άλλο χέρι πιάνω τα αρχίδια, τα τραβάω ελαφρά προς τα κάτω, μετά τα αφήνω να γλιστρήσουν πίσω μέσα στο λάδι.
«Πιο γρήγορα… πιο δυνατά», λέει με κομμένη ανάσα.
Επιταχύνω. Το λάδι ανακατεύεται με το προ-χύσιμο, δημιουργεί γλιστερό ήχο που γεμίζει το δωμάτιο. Ο αντίχειράς μου πιέζει κάτω από την κεφαλή, εκεί που η φλέβα πάλλεται πιο έντονα. Τα πόδια του ανοίγουν διάπλατα, οι γοφοί του σηκώνονται ρυθμικά, σαν να γαμάει το χέρι μου.
«Έρχομαι… Chris, δεν μπορώ άλλο…»
Δεν σταματάω. Σφίγγω τη βάση, επιταχύνω, ο δείκτης του άλλου χεριού πιέζει κυκλικά τον περίνεο. Το πρώτο σπέρμα πετάγεται ψηλά, πέφτει στο στήθος του ανάμεσα στα τρίχια, πηχτό και λευκό. Τα επόμενα γεμίζουν την κοιλιά του, το χέρι μου, ακόμα και το μαξιλάρι. Συνεχίζω αργά, πιέζοντας τη βάση, βγάζοντας κάθε τελευταία σταγόνα μέχρι να τρέμει ολόκληρος από υπερ-ευαισθησία και να γελάει νευρικά.
Μένει ξαπλωμένος, λαχανιασμένος, το ένα χέρι στο μέτωπο.
«Ρε φίλε… αυτό ήταν καλύτερο από οποιοδήποτε recovery μετά τη βάρδια.»
Τον σκουπίζω με ζεστή πετσέτα, του δίνω νερό. Βάζει ξανά το γκρι boxer (τώρα εντελώς υγρό και κολλημένο πάνω του), ντύνεται αργά. Πριν φύγει σταματάει στην πόρτα:
«Πότε έχεις κενό την Παρασκευή βράδυ; Θέλω πάλι… αλλά αυτή τη φορά να μείνω με το boxer περισσότερη ώρα. Να το βγάλεις εσύ όταν δεν αντέχω άλλο.»
«Στείλε μου μήνυμα», του λέω.
Έφυγε.
Το μήνυμα ήρθε σε 15 λεπτά:
«Και φέρε το στόμα σου την επόμενη. Θέλω να νιώσω πρώτα τη γλώσσα σου πάνω από το ύφασμα, Chris. Να με βασανίσεις.»
Ξέρω ότι θα έρθει.
☎ 99020017
(WhatsApp μόνο)
──────────────────
Πρωτόκολλο Απόλυτης Εχεμύθειας & Διακριτικότητας
(ίδιοι κανόνες, ίδια προστασία)
μόνο ραντεβού
10:00 – 00:00
