Δεν έχεις χρόνο για μασάζ, Θες απλά να αδειάσεις... αργά, με ησυχία, με κάθε λεπτομέρεια

Ο Γιάννης, 38 χρονών, δουλεύει σε γραφείο στη Λεμεσό, πατέρας δύο παιδιών, γυναίκα που κοιμάται νωρίς και δεν πολυγουστάρει πειράματα. Δεν έχει χρόνο ούτε για γυμναστήριο, ούτε για μπύρες με τα παιδιά – πόσο μάλλον για ολόκληρο μασάζ με λάδια, κεριά και μαλακίες. Απλά, κάποιες μέρες η πίεση ανεβαίνει τόσο που νιώθει να σκάει. Αυτή τη φορά, όμως, γουστάρει κάτι πιο πικάντικο: στοματικό, βαθύ, αργό, να τον λιώσει χωρίς βιασύνη. Θέλει να αδειάσει με στόμα, όχι χέρια – να νιώσει γλώσσα, χείλη, να τον ρουφήξουν μέχρι να μην αντέχει.Βλέπει ξανά το προφίλ του Chris στο kanesex. Το κείμενο: «Δεν έχεις χρόνο για μασάζ, ούτε λεφτά για έξτρα. Θες απλά να αδειάσεις... αργά, με ησυχία, με κάθε λεπτομέρεια». DM: «Έχεις slot σήμερα; 8μμ; μόνο στοματικό, βαθύ, χωρίς μαλακίες, όπως λες». Απάντηση σε 2 λεπτά: «Ναι, έλα. Διεύθυνση στέλνω private.Φτάνει 7:55, παρκάρει δύο δρόμους πιο πέρα όπως του είπε. Χτυπάει το κουδούνι, Chris ανοίγει – ψηλός, ήρεμος, καθαρός, χωρίς χαμόγελο παραπάνω. «Πέρασε». Μπαίνει σε ένα μικρό δωμάτιο, dim φώτα, κρεβάτι μασάζ με καθαρό σεντόνι, μυρωδιά ελαφριά από λάδι.«Ξάπλωσε ανάσκελα, βγάλε ό,τι θες». Ο Γιάννης βγάζει παντελόνι και μποξέρ, ξαπλώνει, ήδη σκληρός από την ιδέα. Chris γονατίζει δίπλα, χωρίς εισαγωγή, ρίχνει λίγο σάλιο στα χείλη του για γλιστερότητα. Ξεκινάει απευθείας: πρώτα γλώσσα στα balls, αργά γλειψίματα γύρω-γύρω, σαν να τα γυαλίζει, τα ρουφάει ένα-ένα μέσα, ελαφρά δαγκώματα που στέλνουν ρίγη. Ο Γιάννης σφίγγει τα δόντια, νιώθει το αίμα να βράζει.Μετά ανεβαίνει στο shaft – γλώσσα flat από τη βάση μέχρι την κορυφή, αργά-αργά σαν να γλείφει παγωτό που λιώνει, focus στην κάτω πλευρά, εκεί που καίει το frenulum. Περιστροφές γύρω από το κεφάλι, χείλη σφιχτά γύρω του, ρουφηξιά ελαφριά σαν να τον τραβάει μέσα. «Πιο βαθιά...» μουρμουρίζει ο Γιάννης. Chris υπακούει: παίρνει όλο μέσα, βαθύ throat, χωρίς γαγ, κρατάει εκεί 5-6 δευτερόλεπτα, βγάζει αργά με σάλιο να τρέχει, ξανά μέσα με ρυθμό chill, χέρι στη βάση για extra grip.Edging ξεκινάει τώρα – τον φέρνει κοντά τρεις φορές: νιώθει τον παλμό να γίνεται τρελός, σταματάει ακριβώς, γλείφει μόνο τα balls για pause, 20 δευτερόλεπτα ηρεμίας, ξανά βαθύ ρουφηξιά. Ο Γιάννης ιδρώνει, σφίγγει τα σεντόνια, «Μην σταματάς ρε μαλάκα...». Τελευταία φορά, Chris πάει full: γρήγορο αλλά ελεγχόμενο, γλώσσα να παίζει μέσα, χείλη σφιχτά, ρουφηξιά βαθιά σαν ηλεκτρική σκούπα. Ο Γιάννης εκρήγνυται – σπασμοί δυνατοί, ξεσπάει μέσα στο στόμα, Chris καταπίνει χωρίς δισταγμό, συνεχίζει αργά να ρουφάει την τελευταία σταγόνα μέχρι να μαλακώσει τελείως.Σκουπίζει με ζεστή πετσέτα, δίνει χρόνο να συνέλθει. Ο Γιάννης σηκώνεται, ντύνεται, βγάζει τα λεφτά πληρώνει το ποσό πού συμφώνησαν. «Ευχαριστώ φίλε...». Chris: «Καλή συνέχεια». Πόρτα κλείνει.Βγαίνει στο δρόμο, κοιτάει το ρολόι – 8:25. Μπήκε άγνωστος, βγήκε άγνωστος. Καμία κουβέντα παραπάνω, κανένα ίχνος. Μόνο η εκτόνωση που τον έλιωσε, έχασε τα φώτα του τελείως, νιώθει άδειος και chill σαν καινούργιος. Στο αυτοκίνητο σκέφτεται: «Πάλι σε μια βδομάδα».Ξέρει πού θα ξαναπάει.